آنگاه که سخن از تلویزیون به میان می آید در ذهن ما، شبکه های تلویزیونی آمریکا، به مثابه ی قوی ترین شبکه های
” در آمریکا بین ۷۰۰ تا۱۱۰۰ شبکه ی پخش امواج تلویزیونی وجود دارد که سه شبکه ی مهمّ ABC,CBS,NBC از مشهورترین آنها به حساب می آیند. این شبکه ها، هر سه تحت نفوذ یهودیان هستند. “
تلویزیونی جهان رخ می نمایند؛ رسانه هایی که یهودیان نقش فعّالی درگردانندگی و مدیریت آن ها بر عهده دارند. در آمریکا بین ۷۰۰ تا۱۱۰۰ شبکه ی پخش امواج تلویزیونی وجود دارد که سه شبکه ی مهمّ ABC,CBS,NBC از مشهورترین آنها به حساب می آیند. این شبکه ها، هر سه تحت نفوذ یهودیان هستند.
نفوذ یهودیانِ اسرائیل در شبکه ی تلویزیونی A.B.C از ناحیه رئیس یهودی آن (لئونارد جانسون) است و این سیطره نیز بر شبکه ی تلویزیونی C.BS از ناحیه مالک یهودی آن (ویلیام بیلی) محقّق می شود. همچنین صهیونیسم بر شبکه ی تلویزیونی N.B.C از طریق رئیس یهودی آن (آلفرد سیلور من) سلطه دارد.
این افراد با گرایش خاصّ خود مطالب و اخبار سیاسی و دیدگاه های حدود ۲۵۰ میلیون آمریکایی و همچنین صدها میلیون نفر دیگر در اروپا، کانادا و آمریکای لاتین و بلکه همه ی نقاط عالم را جهت می دهند.
شبکه
” همچنین شبکه A.B.C برنامه ای از سازمان امنیت اسرائیل (موساد) درمدّت چند هفته و به اندازه ی چهار روز در هفته پخش کرد که این سلسله برنامه ها به مدح اسرائیل پرداخته و آنان را مظاهر شجاعت، هوش، فداکاری و از خودگذشتگی نشان می داد. “
N.B.C آمریکا در طول ماه فوریه سال ۱۹۶۴میلادی یک سلسله برنامه ی مذهبی و دینی به نام «تورات محرفه» ازشخصیت های عهد قدیم ارائه داد. شخصی که این برنامه را عرضه داشت، راهبی لوتری به نام «استاک» بود. آنان می خواستند بدین وسیله ثابت کنند که با آمریکایی ها در عقاید خاصّی اتّفاق نظر دارند و همچنین در پی اثبات این بودند که یهودیان از ریختن خون حضرت مسیح مبرّا هستند.
همچنین شبکه A.B.C برنامه ای از سازمان امنیت اسرائیل (موساد) درمدّت چند هفته و به اندازه ی چهار روز در هفته پخش کرد که این سلسله برنامه ها به مدح اسرائیل پرداخته و آنان را مظاهر شجاعت، هوش، فداکاری و از خودگذشتگی نشان می داد.
درهمان زمانی که شبکه A.B.C به پخش مجموعه برنامه های موساد اهتمام داشت برنامه ای پخش می شد که در آن ظلم های صورت گرفته علیه یهود را در زمان هیتلر نازی نشان می داد. با این روش یهودیان موفّق شدند به طور هم زمان هم افکارعمومی آمریکا را جلب کنند و هم آنان را نسبت به خویش به اعجاب وادارند.
اين جا است كه اين سؤال مطرح مي شود كه آيا درجهان كنوني، خبر در ذات خود صرفاً جنبه ی اطّلاع رسانی دارد یا در جهت منافع خاصّی سازماندهی می شود.